پيام [ به ملت ايران دربارهء سيد احمد خمينى و رفع تهمتهاى ناروا ] زمان : 23 آبان 1361 / 27 محرّم 1403 مكان : تهران ، جماران موضوع : شهادت امام خمينى دربارهء فرزندش براى رفع ظلم و تهمتهاى ناروا مخاطب : ملت ايران بسم اللَّه الرحمن الرحيم 23 / 8 / 1361 الحمد للَّه على آلائه و الصلاة و السلام على أنبيائه و اوليائه سيّما النبي الختمي حبيب اللَّه صلى اللَّه عليه و آله سيّما غائبهم و قائمهم ارواحنا له الفداء . اين جانب هيچ گاه ميل نداشته و ندارم كه دربارهء نزديكان خود سخنى بگويم يا دفاعى كنم . لكن علاوه بر آنكه در پيشگاه مقدس حق - جل و علا - مقصر و مجرمم و از درگاه متعالش اميد عفو و بخشش دارم و تمام سرمايه‌ام اعتراف به تقصير و عذر از آن است و در نزد مسلمانان و ملت عزيز نيز اعتراف به قصور و تقصير و از آنان اميد عفو و طلب آمرزش دارم ، در پيش گروههايى و اشخاصى گناهانى نابخشودنى دارم و احتمال قوى مىدهم كه پس از من براى انتقامجويى از من به بعض نزديكان و دوستانم تهمتها كه من آنها را ناروا مىدانم بزنند و به آتشى كه بايد مرا بسوزانند آنان را بسوزانند و احياناً به صورت دفاع از من انتقام مرا از آنها بگيرند . و اكنون در حيات من گفتگوها و زمزمه‌هايى به گوش مىخورد كه احتمال فوق را قوىتر مىكند . لهذا من احساس وظيفهء شرعيه نمودم براى رفع ظلم و تهمت ، نظر خود را نزد ملت عزيز اظهار كنم كه از قِبَل من در اين خصوص تقصيرى نباشد . يكى از آنان كه بيش از همه احتمال انتقامجويى از من دربارهء او مىرود احمد خمينى فرزند اين جانب است . اين جانب در پيشگاه مقدس حق شهادت مىدهم كه از اول انقلاب تا كنون و از پيش از انقلاب در زمانى كه وارد اين نحو مسائل سياسى شده است از او رفتار يا گفتارى كه بر خلاف مسير انقلاب اسلامى ايران باشد